Μεταμεσονύκτιες τηλεοπτικές απολαύσεις

by

Το ελληνικό τηλεοπτικό καλοκαίρι είναι σαν διαφήμιση απορρυπαντικού: προβλέψιμο. Καλές επαναλήψεις( Ρετιρέ, Εγκλήματα), κακές επαναλήψεις( Και Πάλι Φίλοι, Για Την ‘Αννα) και τρισάθλιες επαναλήψεις( Καφέ Της Χαράς, Εμείς Και Εμείς, Coupling). Mόνο o ANT1 κρατάει φέτος τα προσχήματα με το Simple Life, το οποίο πιθανότατα δημιουργήθηκε για να εκπληρώσει η Πάρις Χίλτον το εφηβικό της όνειρο να μυήσει το ζωικό βασίλειο στον κόσμο του έρωτα, αφού με το ανθρώπινο είχε τελειώσει από τα 11. Ακόμα και εμείς που καταναλώνουμε τα σάπια τηλεοπτικά προϊόντα όπως ο Πόλντο τα χάμπουργκερ πολλές φορές αναρωτιόμαστε αν αξίζει να θυσιάσουμε μια βόλτα στην παραλία για ένα ακόμα ‘τύπος ερωτεύεται θανατηφόρα τύπισσα, το κάνουν μετά από 17 λεπτά γνωριμίας, αυτή το μετανιώνει και αυτός τη σκοτώνει κατά λάθος πετώντας την head first στο πόδι της τραπεζαρίας, με ηχητική υπόκρουση Madrugada’ επεισόδιο της 10ης Εντολής( η απάντηση είναι’ φυσικά ναι’). Και για τους πιο δύσπιστους, όμως, η λύση στη θερινή τηλεοπτική ραστώνη  υπάρχει. Και λέγεται ταινίες. Με ελάχιστες ή καθόλου διαφημίσεις.

Ανήμερα Δεκαπενταύγουστου, πριν κάμποσα χρόνια. Ακόμα και οι εύζωνες στου Μαξίμου έχουν φύγει για διακοπές, αλλά εγώ έχω μείνει πίσω. Αργά το βράδυ ανοίγω την τηλεόραση και πέφτω πάνω στα opening credits της Γλυκιάς Συμμορίας του Νικολαίδη( στην πραγματικότητα ήταν το Action Jackson με τον Καρλ Γουέδερς απλά έβαλα Νικολαίδη για να δείξω ότι είμαι ιντελεκτουέλ). Η ταινία ξεκινάει και τελειώνει χωρίς καμιά διακοπή, ούτε καν για διαφήμιση μασαζοκορσέ με τη Τζίνα Βαρώνη. Από τότε κλινικές έρευνες έχουν αποδείξει ότι το καλοκαίρι παίζονται σταθερά πολύ καλές ταινίες, αρκεί να ξενυχτήσετε λίγο παραπάνω για να τις δείτε. Δεν αναφερόμαστε στις περιπέτειες της παρθένου Τζαστίν με τον καθηγητή/αρχαιολόγο( κάτι σαν τον Ιντιάνα Τζόουνς των softcore fans) στην αναζήτηση υπερπολύτιμου σάμοβαρ στη ρωσική στέπα, με τόνους κακού simulation sex στην πορεία, ούτε σε straight to DVD περιπέτειες ω’ διαλογής με το Γκάρι Μπιούσει. Ακολουθεί ένα top 7 από κλασικές μεταμεσονύκτιες καλοκαιρινές ταινίες:

7. The Last Time I Committed Suicide: Δε χρειάζεται να είσαι φαν των ποιημάτων του ‘Αλεν Γκίνσμπεργκ ή να ενδιαφέρεσαι για τη γενιά των ‘μπιτ’ για να σου αρέσει. Ξετυλίγεται ως ένα γράμμα που έγραψε ο Νιλ Κάσαντι( Τόμας Τζέιν, κλασικός ηθοποιός του Χαλ Χάρτλει, που εδώ δίνει ρέστα) ή αλλιώς Ντιν Μοριάρτι από το On The Road του Τζακ Κέρουακ προς το συγγραφέα. Δείχνει πως ακόμα και αν έχεις βρει μια τέλεια δουλειά, μια τέλεια γυναίκα που σε λατρεύει, το τέλειο σπίτι με το τέλειο σπιτάκι του σκύλου μια ακατανίκητη δύναμη σε τραβάει προς άγνωστες περιπέτειες σε περιοχές που ούτε καν έχεις επισκεφτεί. Την πετυχαίνουμε πάντα στην ΕΤ3 και είναι η ταινία που με έκανε να θεωρώ για πάντα μελλοντική μητέρα των παιδιών μου την Κλερ Φορλάνι.

6. Barton Fink: Από τις πιο υποτιμημένες ταινίες των Κοέν, με τον Τζον Γκούντμαν να κλέβει την παράσταση ως συνήθως. Κέρδισε Χρυσό Φοίνικα, Σκηνοθεσία και Πρώτο Ανδρικό Ρόλο για τον Τζον Τουρτούρο στο Φεστιβάλ των Καννών και εύκολα καταλαβαίνει κανείς το γιατί. Το σινεμά δε θα ήταν το ίδιο αν δεν υπήρχε ο Τζόελ και ο ‘Ιθαν.

5. The Charles Μanson Family: Δεν ξέρουμε αν στον Alpha έχουν πληροφορίες ότι επίκειται helter skelter μεταξύ λευκών και μαύρων rappers ή σκέφτονται να κάνουν την ιστορία της Σάρον Τέιτ επεισόδιο στον Αστυνόμο Μπέκα, πάντως το έχω πετύχει δύο φορές τον τελευταίο μήνα. Ντοκιμαντερίστικο και σπιντάτο, αποκαλύπτει πολλές άγνωστες πτυχές αυτού του μεγαλομανούς freak που άκουγε κρυμμένα μηνύματα στους στίχους των Beatles και τα μέλη της ‘οικογένειας’ του τον θεωρούσαν το second coming του Ιησού( ‘Ιf I started killing people, there would be none of you left’).

4. Apt Pupil: Οι μεταφορές βιβλίων του Στίβεν Κινγκ θυμίζουν τις κατά καιρούς ερμηνείες του Μπραντ Πιτ: ή θα είναι απαίσιες( It, Maximum Overdrive) ή θα είναι εκπληκτικές( Mist, Shawshank Redemption). Το Apt Pupil ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Οι διηγήσεις των βασανιστηρίων από το στόμα του ‘Ιαν Μακέλεν ακόμα σου φέρνουν ένα σφίξιμο στο στήθος

3. Last Days Of Disco: Πάντα στο Σταρ, γιατί προφανώς το prime time είναι κατειλημμένο από το κινούμενο βραχνιασμένο πατσουλί Στίβεν Σιγκάλ και το Γουέσλι Σνάιπς στο Επιβάτης 57. Με αισθητική ανεξάρτητης ταινίας τύπου Garden State και σωρεία από έξυπνες ατάκες με επίκεντρο μια νεο-γιάπικη παρέα στη Νέα Υόρκη λίγο πριν η ντίσκο μπει στο χρονοντούλαπο βλέπεται πάντα με ευχαρίστηση. Παίζει και η Chloe Sevigny, η οποία είναι το back-up της Κλερ Φορλάνι.

2. The Butcher Boy: Ελάχιστες φορές ένα πολύ καλό βιβλίο έχει μεταφερθεί τόσο καλά στην οθόνη, όπως κατάφερε εδώ ο Νιλ Τζόρνταν με το ομώνυμο μυθιστόρημα του Patrick McCabe. Αστεία, αλλά και θλιβερή ταυτόχρονα, αρρωστημένη, αλλά κατά βάση βαθιά ανθρώπινη. Σίγουρα μια από τις καλύτερες ταινίες της δεκαετίας του ’90.

1. Summer Of Sam: Κατά την προσωπική μου άποψη η καλύτερη ταινία του Σπάικ Λι, μαζί με το Clockers. Αν και η βιντεοκλιπίστικη αισθητική του κουράζει κάποιους καταφέρνει να βάλει τη θορυβώδη παράνοια της Νέας Υόρκης του ’77 σε καύσωνα και με ένα serial killer ελεύθερο κατευθείαν στο σαλόνι σου. Για τη Μίρα Σορβίνο τα λόγια περιττεύουν…

 

 

 

 

 

Advertisements

10 Responses to “Μεταμεσονύκτιες τηλεοπτικές απολαύσεις”

  1. tsok Says:

    Epaize o Bradis o Pittis sto “Shawshank Redemption”? Kai sto “It”? Mipws ennoeis allon? Tespa, gia “Apt Pupil” (o Ian Mckellen einai mazi me ton Stephen Fry oi andres twn oneirwn mou – to oti einai amfoteroi gay me afinei pagera adiafori…) sumfwnw apoluta, to “Butcher Boy” to’ xa dei sinema kai frikara euxarista (highlight tis tainias i Sinead O’ Connor ws Panagia/orama tou pitsirika) kai ta “Last Days of Disco” kai “Summer of Sam” einai mia xara tainies…
    For the rest epifulassomai. Kalimera kai kala kouragia aderfia!

  2. mourga Says:

    prwtoeida to last time I committed suicide me to ktinos prin apo 11 xronia. htan to prwto mas “rantebou” filenadwn. meta apo tin tainia kai ta potakia mas, syneidhtopoihsa oti molis eixa gnwrisei tin kaliteri mou filh gia tin ypoloiph zwi mou.
    ax nostalgia

  3. zaphod Says:

    Well played, sir. Ειδικά ο Καρλ Γουέδερς με λύγισε.

    Να συνεισφέρω στη λίστα και το “Copkiller”, ιταλιάνικο αρρωστημένο b-movie με Χάρβεϊ Καϊτέλ και Τζόνι Ρότεν (τον γνωστό). Παγκοσμίως ανύπαρκτο σε DVD, μα το Αlter το παίζει σχεδόν κάθε δυο βδομάδες σε κάτι άγριες ώρες.

    Κλασικό μεταμεσονύχτιο filler του Mega και το απολύτως συναρπαστικό “Night of the creeps”, tongue-in-cheek τρόμου από τα 80s. Αυτό ειδικά, προτείνεται ασυζητητί.

    Το blog γαμεί, btw.

  4. staralyzer Says:

    Welcome aboard, zaphod.

  5. loser Says:

    μια που ειπες τζον γκουντμαν και μιλας για μεταμεσονυκτιες προβολες να πω οτι βαζει κατα τις 4-5 το πρωι το σταρ μια σειρα (κινουμενων σχεδιων) μετα το 6 feet under που ειναι τελεια..

  6. kalamesygxwreis Says:

    episis exw na kataggeilw oti to mega paizei SYNEXEIA se epanalipsi to “Fortress” me ton christofer lambert. to xw petyxei 2 fores apo tin arxi tou kalokairiou kai 1 ton xeimwna!

    eleos gamw to kefali mou

  7. loser Says:

    kai to mary reilly to’xei valei 2-3 fores..alla einai oraio

  8. athensasitreallyis Says:

    ektos apo tin prwti pou den tin exw dei oi alles tainiares

    k to fortress tainiara. kathe fora pou to petuxainw koitaw san xazos

    btw. eleos me tin atalanti paizw monimws tin gkomena me to vlemma tis ageladas pou kotaei ta traina

  9. athensasitreallyis Says:

    btw

    kaluteri metamesonuxtia xeimwniatiki ekpliksi apo to mega:

    http://www.imdb.com/title/tt0282744/

    den to pisteua otan tin eida

  10. staralyzer Says:

    @athens
    Σε ποια αναφέρεσαι?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: