Το ‘βασισμένο σε αληθινή ιστορία’ τρίβια της Παρασκευής

by

Λίγα χρόνια πριν, μερικές δεκάδες μέτρα από το σταθμό του μετρό στην Εθνική ‘Αμυνα. Μόλις έχω σχολάσει και έχει ξεσπάσει καταρρακτώδης βροχή. Βγάζω την ομπρέλα που είχα μαζί μου και διαπιστώνω ότι δίπλα μου προχωράει πανικόβλητη μια κοπέλα που δεν είχε τίποτα για να καλυφθεί από τη βροχή. ‘Ενα διασταύρωμα των βλεμμάτων αργότερα είχα κάνει την καλή μου προσκοπική πράξη και η κοπέλα βρήκε καταφύγιο στη δική μου ομπρέλα( πολύ Rihanna ακούω τελευταία, μου φαίνεται). Το ξέπνοο και τρεμάμενο ‘σ’ευχαριστώ’ και τη στιγμιαία αμηχανία διαδέχτηκε η αμιγώς in/tv/dual ατάκα ‘νομίζω ότι παίζω σε σίριαλ του Παπακαλιάτη’, η οποία έφερε στην άτυχη κοπέλα ένα βλέμμα απορίας και το πιο δυνατό γέλιο που έχω ακούσει στη ζωή μου. Η μόνη διαφορά ήταν ότι δε συνάψαμε αμέσως δεσμό για να χωρίσουμε με ηχητική υπόκρουση βιολιών Αμάτι και να ξανασυναντηθούμε τυχαία μερικά χρόνια αργότερα σε μπιστρό του Παρισιού, όπου εγώ θα παρουσίαζα τα ιμπρεσιονιστικά έργα μου στη γκαλερί Claude Bernard και αφού είχα περάσει 2 χρόνια σε αναπηρικό καροτσάκι. Αφού με ευχαρίστησε έφυγε προς διαφορετική κατεύθυνση. Είμαστε πολλοί τελικά, σκέφτηκα.

Τι θέλουμε από εσάς σήμερα; Τις δικές σας σπαρταριστές( η πιο cheesy λέξη που μπόρεσα να σκεφτώ) ιστορίες όπου η ζωή αντέγραψε με κραυγαλέο τρόπο την τηλεόραση. You do have a (TV) life, don’t you?

  

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: